Lou is terug

En dat zullen we geweten hebben. Gisteren zijn we zelf alletwee (Julie en ik) in slaap gevallen terwijl mevrouw Lou in haar kamer aan het wenen was (ocharme). Geen van beide wist tot hoelang ze had geweend. Sorry buren maar het kon niet anders. Voor de rest is het een schatje. Ik zal proberen één van deze dagen wat leukere foto's te posten. Het is ongelofelijk hoe snel ze evolueert, ze kan al bijna lopen ;-)...
Tot later,
Stef